Kaya't sinabi sa kanila ni Jesus ang talinghagang ito: "Kung
sinuman sa inyo ay may sandaang tupa, at mawala ang isa, ano ang gagawin niya?
Iiwan ang siyamnapu't siyam sa ilang at hahanapin ang nawawala hanggang sa
matagpuan, hindi ba? Kapag nasumpungan na'y masaya niyang papasanin ito.
Pagdating ng bahay, aanyayahan niya ang kanyang mga kaibigan at
mga kapitbahay. Sasabihin niya, 'Makipagsaya kayo sa akin, sapagkat nasumpungan
ko sa wakas ang tupa kong nawawala!' Sinasabi ko sa inyo, magkakaroon ng higit
na kagalakan sa langit dahil sa isang makasalanang nagsisi't tumalikod sa
kanyang kasalanan kaysa siyamnapu't siyam na matuwid na hindi nangangailangang
magsisi."
"O kaya, kung ang isang babae ay may sampung salaping pilak
at mawala ang isa, ano ang gagawin niya? Sisindihan niya ang ilaw, wawalisan
ang bahay at hahanaping mabuti hanggang sa masumpungan ito, hindi ba? Kapag
nasumpungan na ito ay aanyayahan niya ang kanyang mga kaibigan at mga
kapitbahay.
Sasabihin niya, 'Makipagsaya kayo sa akin, sapagkat nasumpungan ko
sa wakas ang nawawala kong salaping pilak!' sinasabi ko sa inyo, gayon din ang
kagalakan ng mga anghel ng Diyos dahil sa isang makasalanang nagsisi't
tumalikod sa kanyang kasalanan."
Halimbawa,
kapag ang isa sa ating mga kamag-anak o kaibigan ay nalulunod sa kasalanan, kaya
parin ba nating silang lapitan at
himukin na magbalik na sa Panginoon? Naglalaan ba tayo ng panahon upang sila ay
payuhan, pakinggan ang kanilang mga pinagdaraanan, at buong pagmamahal na
gabayan upang matagpuan nilang muli ang daan pabalik sa mapagmahal na yakap ng
Panginoon?
Sa
Ebanghelyo, isinalaysay ni Hesus ang tungkol sa isang pastol na may sandaang
tupa. Nang maligaw ang isa sa mga ito at mapunta sa ilang, iniwan ng pastol ang
siyamnapu't siyam at matiyagang hinanap ang nawawalang tupa. Hindi siya sumuko
hanggang sa matagpuan niya ito. Napakagandang larawan nito ng pag-ibig ng Diyos
para sa atin! Maaaring maligaw tayo ng landas, ngunit hindi tumitigil ang Diyos
sa pagtawag sa atin upang bumalik sa Kanya.
Isinalaysay
din ni Hesus ang tungkol sa isang babaeng may sampung pilak na barya. Nang
mawala ang isa sa mga ito, matiyaga niya itong hinanap hanggang sa matagpuan
niya. Ang kagalakang nadama ng babae nang matagpuan niya ang nawawalang barya
ay nagpapaalala sa atin ng kagalakan sa langit kapag ang isang makasalanan ay
nagsisisi at nagbabalik-loob sa Diyos.
Ipinakikita
sa atin ng dalawang kuwentong ito ang lalim ng pag-ibig at awa ng Diyos. Hindi
Niya tayo pinababayaan kahit mahulog tayo sa kasalanan at mapalayo sa Kanyang
piling. Patuloy tayong minamahal ni Hesus at matiyaga Niya tayong tinatawag
upang talikuran ang ating mga kasalanan at manumbalik sa Kanya. Gaano man tayo
kalayo naligaw, nananatiling bukas sa atin ang Kanyang awa kapag buong
pagpapakumbaba tayong humihingi ng kapatawaran.
At
dahil tayo mismo ay tumatanggap ng ganitong dakilang pag-ibig, tinatawag din
tayong ibahagi ito sa iba. Kapag ang ating mga kamag-anak o kaibigan ay
nahuhulog sa kasalanan, huwag tayong agad humatol o tumalikod sa kanila. Sa
halip, matiyaga natin silang pakinggan, buong pagmamahal na payuhan, at isama
sa ating mga panalangin. Lagi nating alalahanin na tayo rin ay may mga kahinaan
at pagkukulang, at araw-araw tayong nangangailangan ng awa ng Diyos.
Maaaring
may isang tao sa ating pamilya o kaibigan na unti-unti nang lumalayo sa
Panginoon. Maaaring may isang taong nahihirapan dahil sa kasalanan, may mabigat
na pasaning dinadala, o tahimik na naghahangad ng taong makikinig sa kanya nang
hindi siya hinuhusgahan. Maaari tayong maging instrumento ng pag-ibig ng Diyos
sa pamamagitan ng paglapit sa kanila na walang panghuhusga, may at malasakit.
Maaaring hindi natin kayang baguhin ang kanilang puso, ngunit maaari natin
silang samahan at buong tiwalang ipaubaya sa Diyos.
Huwag
nating kalilimutan na hindi kailanman sumuko ang Diyos sa atin. Patuloy Niya
tayong hinahanap sa pamamagitan ng Kanyang pag-ibig, inaanyayahan Niya tayong
magsimulang muli sa pamamagitan ng Kanyang awa, at pinagkakalooban Niya tayo ng
pag-asa sa pamamagitan ng Kanyang biyaya kahit pakiramdam natin ay lubusan na
tayong naliligaw. Nawa'y matutuhan din nating mahalin ang ating kapwa sa
pamamagitan ng malasakit na palagi Niyang ipinakikita sa atin.
Kung
hindi sumusuko ang Diyos sa atin sa kabila ng ating mga kasalanan at
pagkukulang, handa rin ba tayong huwag sumuko sa mga taong naliligaw ng
landas—na matiyaga silang lapitan, mahalin, ipanalangin, at tulungang matagpuan
nilang muli ang daan patungo sa walang hanggang pag-ibig ng Panginoon?—Marino
J. Dasmarinas

No comments:
Post a Comment