Ang Mabuting Balita at Repleksyon Setyembre 27 Ika-26 Linggo sa Karaniwang Panahon: Mateo 21:28-32

Mabuting Balita: Mateo 21:28-32

Noong panahong iyon, tinanong ni Hesus ang mga punong saserdote at matatanda ng bayan: “Ano ang palagay ninyo rito? May isang tao na may dalawang anak na lalaki. Lumapit siya sa nakatatanda at sinabi, ‘Anak, lumabas ka at magtrabaho sa ubasan ngayon.’ ‘Ayoko po.’ tugon niya. Ngunit nagbago ang kanyang isip at siya’y naparoon.  

Lumapit din ang ama sa ikalawa at gayon din ang kanyang sinabi. ‘Opo’ tugon nito, ngunit hindi naman naparoon. Sino sa dalawa ang sumunod sa kalooban ng kanyang ama?” “Ang nakatatanda po,” sagot nila. Sinabi sa kanila ni Hesus, “Sinasabi ko sa inyo: ang mga publikano at masasamang babae’y nauuna pa sa inyong pasakop sa paghahari ng Diyos. 

Sapagkat naparito sa inyo si Juan at ipinakilala ang matuwid na pamumuhay, at hindi ninyo siya pinaniwalaan. Ngunit pinaniwalaan siya ng mga publikano at ng masasamang babae. Nakita ninyo ito, subalit hindi pa rin kayo nagsisi at naniwala sa kanya.” 

+ + + + + + +  

Repleksyon:

Ano ang gagawin natin kapag narinig natin ang tinig ng Diyos na tumatawag sa atin upang talikuran ang kasalanan? Naririnig lamang ba natin ang Kanyang tinig, o pinakikinggan natin ito at isinasabuhay ang Kanyang kalooban upang ang ating buhay ay muling mabago at mapanibago sa Kanyang presensya?

Marami sa atin ang maaaring hindi nagbibigay-pansin sa tawag ng Diyos sa pagsisisi. Maaaring naririnig natin ang Kanyang tinig ngunit pinipili nating isantabi ito, iniisip na maaari namang ipagpaliban ang pagbabago o hindi naman gaanong mahalaga ang ating mga kasalanan. Kung minsan, nasasanay na tayo sa ating mga nakagawian kaya hindi na natin napapansin kung gaano tayo nito inilalayo sa Diyos.

Ngunit hindi lamang para sa mundong ito nilikha tayo ng Diyos. Hindi dito nagtatapos ang ating paglalakbay. May higit na dakilang buhay na naghihintay sa atin pagkatapos ng ating buhay dito sa mundo: ang buhay na walang hanggan kasama ang Diyos sa langit o ang walang hanggang pagkakahiwalay sa Kanya. Ipinapaalala nito sa atin na ang mga desisyong ginagawa natin ngayon ay may kabuluhan hanggang sa dulo ng ating buhay.

Sa ating Ebanghelyo, isinalaysay ni Jesus ang tungkol sa isang anak na inutusan ng kanyang ama na magtrabaho sa kanilang ubasan (Mateo 21:28). Noong una, sinabi ng anak na ayaw niyang pumunta. Ngunit matapos niyang pag-isipan ang kahilingan ng kanyang ama, nagbago ang kanyang puso at nagtungo siya sa ubasan upang magtrabaho (Mateo 21:29).

Napakaganda ng paalalang ito para sa ating lahat. Ang unang sagot ng anak ay hindi, ngunit ang kanyang huling tugon ay oo. Ipinapakita sa atin ng kanyang kuwento na ang una nating tugon sa Diyos ay hindi kailangang maging huli nating tugon. Maaaring maraming beses tayong lumayo sa Kanya, ngunit sa pamamagitan ng Kanyang biyaya, maaari pa rin tayong manumbalik sa Kanya.

Patuloy tayong inaanyayahan ng Diyos sa pagbabagong-buhay. Lahat tayo ay makasalanan at walang sinuman sa atin ang perpekto. Ngunit hindi tayo iniiwan ng Diyos dahil sa ating mga kahinaan at pagkakamali. Matiyaga Niya tayong tinatawag tungo sa metanoia, isang pagbabago ng puso—ang pagtalikod sa ating makasalanang pamumuhay at ang pagbabalik-loob sa Diyos.

Kaya huwag tayong mawalan ng pag-asa dahil sa maraming pagkakataong sinabi natin sa Diyos ang hindi. Marahil ay binalewala natin ang Kanyang tinig, ipinagpaliban ang ating pagbabago, o paulit-ulit tayong bumalik sa parehong kasalanan. Ngunit patuloy tayong inaabot ng awa ng Diyos. Ang mahalaga ay hindi lamang ang mga nagawa natin noon kundi kung ano ang pipiliin nating gawin sa biyayang ibinibigay Niya sa atin ngayon.

Bawat araw ay panibagong pagkakataon upang sabihin natin ang oo sa Diyos.

Hindi pa ba tayo napapagod sa paulit-ulit na pagkakasala? Hindi pa ba tayo napapagod sa isang maingay at hindi mapayapang pamumuhay—isang buhay na walang tunay na kapanatagan at katahimikan? Kung buong katapatan nating susuriin ang ating mga puso, marahil ay mapagtatanto natin na hindi kailanman naibigay sa atin ng kasalanan ang tunay at pangmatagalang kapayapaan na ating hinahanap. Sa halip, madalas itong nag-iiwan sa atin ng kawalan, pagkakasala, sirang relasyon, at mas marami pang problema.

Tinatawag tayo ng Diyos tungo sa isang mas mabuting buhay. Tinatawag Niya tayong lumayo sa kasalanan, hindi dahil nais Niyang alisin ang ating kaligayahan, kundi dahil nais Niya tayong akayin tungo sa buhay na ganap at tunay na matatagpuan lamang sa Kanya.

Marahil, sa araw na ito, may tahimik na tinig ng Diyos na nagsasalita sa ating mga puso. Marahil ay hinihiling Niya sa atin na talikuran ang isang partikular na kasalanan, sama ng loob, maling pagkakaugnay, pagmamataas, o nakagawiang pamumuhay na patuloy na naglalayo sa atin sa Kanya. Maaaring mahirap at masakit ang Kanyang paanyaya, ngunit ito ay paanyayang nagmumula sa pag-ibig.

Huwag lamang nating pakinggan ang tinig ng Diyos. Makinig tayo nang may mapagpakumbabang puso. Hayaan nating baguhin tayo ng Kanyang biyaya. At pagkatapos nating marinig ang Kanyang tawag, magkaroon tayo ng lakas ng loob na kumilos.

Ang ating nakaraang “hindi” ay hindi kailangang maging huling sagot natin sa Diyos.

Ano ang hinihiling ng Diyos na iwan natin ngayon, at handa ba tayong sabihin ang ating “oo” sa Kanya—hindi lamang sa ating mga labi, kundi sa ating puso, sa ating mga pasiya, at sa paraan ng ating pamumuhay?— Marino J. Dasmarinas