Ang Mabuting Balita at Repleksyon Agosto 26, Miyerkules ng Ika-21 Linggo sa Karaniwang Panahon: Mateo 23:27-32

Mabuting Balita: Mateo 23:27-32

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus, "Sa aba ninyo, mga eskriba at mga Pariseo! Mga mapagpaimbabaw! Ang katulad ninyo'y mga libingang pinaputi, magaganda sa labas, ngunit sa loob ay puno ng kabulukan at buto ng mga patay. Ganyang-ganyan kayo! Sa paningin ng tao'y mabubuti kayo, ngunit ang totoo, punong-puno kayo ng pagpapaimbabaw at kasamaan." 

"Sa aba ninyo, mga eskriba at mga Pariseo! Mga mapagpaimbabaw! Ipinagtatayo ninyo ng mga libingan ang mga propeta at ginagayakan ang mga puntod ng mga taong namuhay nang matuwid. At sinasabi ninyo, 'Kung kami sana'y nabuhay sa kapanahunan ng aming mga ninuno, hindi namin ipapapatay ang mga propeta.' 

Sa sinabi ninyong iyan, inaamin ninyong kayo'y mga anak ng mga nagpapatay sa mga propeta! Sige! Tapusin ninyo ang pinasimulan ng inyong mga ninuno!  

+ + + + + + +  

Repleksyon:  

Bakit labis na nagalit si Jesus sa mga eskriba at mga Pariseo?

Sapagkat hindi nila isinasabuhay ang kanilang sinasabi. Salungat ang kanilang mga salita sa kanilang mga gawa. Sinasabi nila sa mga tao kung ano ang dapat gawin, ngunit hindi naman nila mismo isinasabuhay ang kanilang ipinangangaral. Magaling silang magbigay ng mga utos, ngunit tila hanggang sa pagbibigay lamang ng utos ang kanilang pananagutan.

Mahalaga rin sa kanila ang kanilang panlabas na anyo. Lagi nilang ipinakikita ang kanilang pinakamagandang anyo, wika nga, ngunit kakaunti ang kanilang pagpapahalaga sa kalagayan ng kanilang puso at sa kanilang mapanlinlang na pag-uugali. Mas iniisip nila kung paano sila nakikita ng ibang tao kaysa sa kung sino talaga sila sa harapan ng Diyos.

Habang pinagninilayan natin ang kanilang mga pag-uugali, huwag tayong agad magturo ng daliri sa kanila. Marahil, may mga pagkakataon ding nahuhulog tayo sa tukso na magsabi ng mga tamang bagay ngunit hindi naman natin ito naisasabuhay.

Maaari tayong magsalita tungkol sa kababaang-loob ngunit naghahangad naman ng pagkilala; magsalita tungkol sa katapatan ngunit nagtatago ng katotohanan; o magsalita tungkol sa pag-ibig habang nananatiling walang malasakit sa mga nangangailangan ng ating habag.

Sa kasamaang-palad, nakikita rin natin ang ganitong pag-uugali sa ilang makapangyarihang tao na nagpapakita ng malinis na imahe sa publiko ngunit kulang naman sa integridad. Minamanipula nila ang iba upang sila ay hangaan, respetuhin, at ituring na makapangyarihan.

Ngunit ang kapangyarihan, katanyagan, at impluwensiya sa mundong ito ay pawang panandalian lamang. Walang anumang bagay sa mundong ito ang mananatili magpakailanman. Darating ang panahon na mawawala rin ang kapangyarihan ng mga umaasa lamang dito, at ang mga nagmamataas ay ibababa.

Ipinapaalala nito sa atin na hindi lamang panlabas na anyo ang tinitingnan ng Diyos. Tinitingnan Niya ang ating puso. Maaari nating mapahanga ang mga tao sa pamamagitan ng ating mga salita, mga nagawa, katungkulan, o magandang imahe sa harap ng publiko, ngunit hindi natin kailanman maitatago sa Diyos ang tunay na kalagayan ng ating puso.

Kaya hilingin natin sa Panginoon na tulungan tayong maging tapat, bukas, mapagpakumbaba, at tunay sa ating pakikitungo sa isa’t isa. Nawa’y maging magkatugma ang ating mga salita at mga gawa, at nawa’y makita ang ating pananampalataya hindi lamang sa ating sinasabi kundi higit sa paraan ng ating pamumuhay.

Iwasan natin ang pagmamanipula, kayabangan, pagkukunwari, at pagiging mapagpaimbabaw. Sa halip, hayaan nating hubugin ng biyaya ng Diyos ang ating mga puso upang maging mapagpakumbaba, at mahabagin.

Huwag nawa tayong maging labis na abala sa pagpapakitang mabuti sa paningin ng iba na nakalilimutan na nating maging mabuti sa harapan ng Diyos. Nawa’y ang ating buhay ay maging tahimik ngunit malinaw na patotoo sa pananampalatayang ating ipinahahayag—hindi sa pamamagitan ng pagpapakitang-tao, kundi sa pamamagitan ng pag-ibig, paglilingkod, kababaang-loob, at integridad.

Tunay nga bang magkatugma ang ating mga salita at mga gawa? O baka ang ating “pinakamagandang anyo” lamang ang nakikita ng mga tao, habang mahinahon tayong inaanyayahan ng Diyos na hayaan Siyang baguhin at pagalingin ang mga bahaging nakatago sa kaibuturan ng ating puso?—Marino J. Dasmarinas