Sapagkat magsasalita siya hindi sa ganang kanyang sarili; sasabihin niya sa inyo ang kanyang narinig, at ipapahayag ang mga bagay na darating. Pararangalan niya ako, sapagkat sa akin magmumula ang ipapahayag niya sa inyo. Ang lahat ng sa Ama ay akin; kaya ko sinabing sa akin magmumula ang ipapahayag niya sa inyo."
Ang Espiritu Santo ay higit nating nararanasan kapag sinisikap nating mamuhay ayon sa nais ni Hesus para sa atin, batay sa Kanyang mga utos ng pag-ibig (Lucas 10:27). Nagsisimula ang lahat kapag pinipili nating sundin at isabuhay ang mga utos na ito nang buong puso.
Habang patuloy natin itong ginagawa araw-araw, unti-unting namumulat ang ating puso sa banayad ngunit makapangyarihang presensya ng Espiritu Santo na gumagabay, nagpapalakas, at nagbabago sa atin.
Kaya naman, kailangan nating matutunang mamuhay ayon sa mga utos ng pag-ibig ni Hesus. Ngunit kung tapat nating susuriin ang ating sarili, tunay nga ba nating isinasabuhay ang mga utos na ito? Hindi ba’t minsan ay namimili rin tayo kung sino lamang ang ating mamahalin?
Madali para sa atin na mahalin ang mga taong nagmamahal din sa atin, ang mga taong mabait at nagbibigay sa atin ng saya at pagpapahalaga. Ngunit kapag tayo ay nasasaktan, naaapi, o hindi nauunawaan, nagiging mahirap para sa atin ang magmahal.
Gayunpaman, dito tayo higit na hinahamon ng Panginoon—na magmahal kahit hindi tayo suklian ng kaatulad na pagmamahal, magpakita ng malasakit kahit sugatan ang ating damdamin, at magpatawad kahit napakahirap gawin nito.
Ganito rin minsan ang ating relasyon sa Diyos. Para sa marami sa atin, mas madaling mahalin ang Diyos kapag sinasagot Niya ang ating mga panalangin, kapag sagana ang biyaya, at kapag payapa ang ating buhay. Ngunit kapag tila nananatiling tahimik ang Diyos, kapag dumarating ang pagsubok, o kapag tayo ay dumaranas ng hirap at kabiguan, nasusubok ang ating pagmamahal at pagtitiwala sa Kanya.
Ngunit tinatawagan tayo ng Panginoon na manatiling tapat—hindi lamang sa panahon ng kagalakan at kasaganaan, kundi maging sa panahon ng paghihintay, pagdurusa, at katahimikan. Ang tunay na pagmamahal sa Diyos ay nananatili sa mabuti man o mahirap na panahon.
Kapag taimtim nating sinisikap na magmahal tulad ng pagmamahal ni Hesus, mas lalo nating nakikilala ang pagkilos ng Espiritu Santo sa ating puso. Siya ang nagpapalambot ng ating kalooban, nagtuturo sa ating magpatawad, nagbibigay-lakas upang magpatuloy, at umaakay sa atin palapit sa Diyos araw-araw. Habang hinahayaan nating manaig ang pag-ibig sa ating isip, salita, at gawa, mas lalo nating nararanasan ang buhay na presensya ng Diyos sa ating buhay.
Tunay nga ba nating kinikilala at nararamdaman ang presensya ng Espiritu Santo sa ating buhay ngayon? Kung hindi pa, inaanyayahan tayo ng Panginoon na magsimulang muli—na sundin ang Kanyang mga utos ng pag-ibig hindi ayon sa ating kagustuhan o kaginhawahan, kundi ayon sa Kanyang halimbawa ng wagas at walang kondisyong pagmamahal.
Handa ba tayong hayaan ang Espiritu Santo na baguhin ang ating puso upang matuto tayong magmahal tulad ng pagmamahal ni Hesus—kahit mahirap, kahit masakit, at kahit nangangailangan ng sakripisyo?— Marino J. Dasmarinas
No comments:
Post a Comment