Ang Mabuting Balita at Repleksyon Abril 23 Huwebes sa Ikatlong Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay: Juan 6:44-51

Mabuting Balita: Juan 6:44-51

Noong mga panahong iyon, sinabi ni Jesus sa mga tao, "Walang makalalapit sa akin malibang dalhin siya ng Amang nagsugo sa akin. At ang lalapit sa akin ay muli kong bubuhayin sa huling araw. Nasusulat sa aklat ng mga propeta, 'At silang lahat ay tuturuan ng Diyos.' Ang bawat nakikinig sa Ama at natututo ay lalapit sa akin.

Hindi ito nangangahulugang may nakakita na sa Ama; yaong nagmula sa Diyos ang tanging nakakita sa Ama. "Sinasabi ko sa inyo: ang nananalig sa akin ay may buhay na walang hanggan. Ako ang pagkaing nagbibigay buhay. Kumain ng manna ang inyong mga ninuno nang sila'y nasa ilang, gayuma'y namatay sila.

Ngunit ang sinumang kumain ng pagkaing bumaba mula sa langit ay hindi mamamatay. Ako ang pagkaing nagbibigay-buhay na bumaba mula sa langit. Mabubuhay magpakailanman ang sinumang kumain nito. At ang pagkaing ibibigay ko sa ikabubuhay ng sanlibutan ay ang aking laman."

+ + + + + + +

Repleksyon:

Tayo ba ay natatakot mamatay?

Sa isang yugto ng ating buhay, itatanong natin sa ating sarili: Tayo ba ay natatakot mamatay? Marahil marami sa atin ang may ganitong takot. Maaaring ito’y dahil pakiramdam natin ay hindi pa tayo handa. Marami pa tayong pangarap, mga responsibilidad, at mga bagay sa mundong ito na nais pa nating tapusin.

Ngunit sa kaibuturan ng ating puso, alam natin na ang buhay ay hindi tiyak. Sa panahong hindi natin inaasahan, tayo ay tatawagin upang lisanin ang mundong ito. At sa sandaling iyon, hindi ang ating mga nagawa ang tunay na mahalaga, kundi kung sino ang ating pinahintulutang manahan sa ating puso.

Sa Ebanghelyo ngayon, buong pagmamahal na iniaalok ni Jesus ang sagot sa ating takot. Ibinibigay Niya ang Kanyang sarili bilang Buhay na Tinapay sa Banal na Komunyon. Hindi lamang ito simbolo, kundi ang Kanyang tunay na presensya—na nagbibigay-lakas sa ating kaluluwa, nagpapalalim ng ating pananampalataya, at naghahanda sa atin para sa buhay na walang hanggan. Ang parehong Jesus na ating tinatanggap ay Siya ring dinadala sa mga may sakit at mahihina, bilang paalala na ang Kanyang pagmamahal ay umaabot sa atin saan man tayo naroroon.

Kapag tayo ay lumalapit sa Kanya at tumatanggap nang may paggalang at pananampalataya, may nagaganap na pagbabago sa loob natin. Unti-unti Niya tayong hinuhubog, binabago, at pinupuno ng kapayapaang hindi kayang ibigay ng mundo. Nawawala ang ating takot sa kamatayan, sapagkat nauunawaan natin na ang makasama si Jesus ay ang pagkakaroon ng buhay na walang hanggan.

Kaya naman, hindi natin dapat sarilinin ang biyayang ito. Tayo ay tinatawag upang mag-anyaya ng iba—akayin sila, samahan, at dalhin sa Banal na Misa upang makatagpo nila si Jesus nang personal. Sa pag-anyaya natin sa iba, tayo ay nagiging kasangkapan ng Kanyang biyaya, upang maranasan din nila ang pag-asa at lakas na ating tinatanggap.

Hinahayaan ba nating ihanda ni Jesus ang ating puso para sa buhay na walang hanggan? At sino sa ating paligid ang naghihintay ng ating paanyaya upang makatagpo Siya?—Marino J. Dasmarinas