Ang aking repleksyon sa Hunyo 24 Lingo Pagsilang ni San Juan Bautista Lucas 1:57-66, 80

Ang aking repleksyon:

Sa sakramento ng kasal ay mayroong sumpaan ang babae at lalaki na tulad nito: Sa hirap at ginhawa, sa hirap at dusa, sa pagkakasakit at kalusugan ay ang kamatayan lamang ang makapag hihiwalay sa atin. Palaging mayroong grasya mula sa Diyos pag tayo ay tapat sa sumpaan ng kasal: Katulad ng kapayapaan sa pamilya, magandang pag-uugali at pagiging matagumpay ng mga anak, pag kakaroon ng konting problema at marami pang ibang mga biyayang bigay ng Diyos. Ang mga biyayang ito ay regalo ng Diyos sa mga mag-asawa na tapat sa bawat isa.

Sa ating ebanghelyo ay gusto ng mga kamag-anak nila Elisabet at Zacarias na isunod ang pangalan ng sangol sa kanyang ama dahil ito ang tradisyon nila. Ngunit sinabi ni Elisabet,  Juan ang dapat ipapangalan sa kanya." Sinenyasan nila ang kanyang ama upang itanong kung ano ang ibig nitong itawag sa sanggol. Humingi si Zacarias na noon ay isang pipi ng masusulatan at ganito ang kanyang isinulat, "Juan ang pangalan niya."

Bakit Juan? Dahil ito ang pangalang gusto ng Diyos para sa kanya (Lucas 1:13), alam ng Diyos kung gaano kabuti at kamasunurin ang mag asawang Zacarias at Elisabet. Kaya sila ay biniyayaan niya ng anak kahit na sila ay parehong matanda na. At ang sangol na ito na ang pangalan ay Juan ay gumanap ng isang napaka importanteng papel sa buhay ni Hesus. At dahil din sa pagsunod ni Zacarias sa kagustuhan ng Diyos siya ay pinagaling at nakapag salitang muli.

Dapat sa lahat ng oras tayo ay palaging tapat at masunurin sa Diyos, dapat ay hindi tayo nagpapa tukso sa mga temptasyon gaano man ito kalaki o kaliit. Dahil sa ating katapatan lamang tayo mas makakatangap ng mga biyaya mula sa Diyos.

Palagi ba nating sinusunod ang kagustuhan ng Diyos para sa atin?